فکرکاین خانه چه وقت ابادان بود بازیچه ی دست هوسی
هوسی امدو خشتی بنهاد طعنه ای لیک به بی سامانی
دیدمش راه از او جستم وگفت: بعد از اینت شب واین ویرانی
گفتم :ان وعده که بالعل لبت؟ گفت:تصویر سرابی بود ان
گفتم:ان پیکر دیوار بلند؟ گفت:اشارت ز خرابی بود ان
گفتم:ان نقطه که انگیخته دود؟
گفت:اتش زده ی سوخته ای ست
استخوان بندی بام و در او مرگ را لذت اندوخته ای است
گفتمش:خنده نبندد پس ازاین افتابی نه چراغی با من.
گفت:ان به که بپوشی از شرم چهره ی خویش به دست دامن
دست غمناکان-گفتم-اما از پس دریا به زمین می ساید
خنده اورد لبش-گفت:ولیک هولی استاده به ره می پاید
می درخشد گر افق.اهرمنی ست
نیمسوزیش به کف دود اندود
مرد ان در که امیدش بگشاد با بیابان هلاکش ره بود
جاده خالیست فسردهست امرود هرچه می پژمرد از رنج دراز
مرده هر بانگی در این ویران همچو کز سوی بیابان اواز
وز پس خفتن هر گل نرگس روی می پوشد درنقشه ی خار
درفروبند دگر هیچکسی
نیستش با کس رای دیدار
عشقم.عمرم.نفسم.به زور دیگران از پیشم رفتش
خدایا.براش آرزوی خوشبختی می کنم.
زمونه ازم پرسید کی رو بیشتر از همه دوست داری.منم بهش تورو نشون دادم.ولی نمی دونستم رسم زمونه اینه که هر کی رو بیشتر از همه دوست داری زودتر ازت می گیره
این آهنگ رو دانلود کنید.قشنگه.ضرر نمی کنید.
پس هیچ موقع سعی نکنید از تنهایی فرار کنید.وگر نه از دنیا عقب می مونید.تنهایی قدرت عشقه.
اما امان از این روزگار که همه دارن از تنهایی فرار می کنن.